De ziekte van Parkinson

Wat houdt de ziekte van Parkinson in?

De ziekte van Parkinson, genoemd naar de Engelse arts James Parkinson is een hersenziekte waarbij zennuwcellen, vooral de zenuwcellen van de substantia nigra ("zwarte stof"), langzaam afsterven. De cellen van de substantia nigra hebben als taak dopamine te produceren, door de ziekte van Parkinson ontstaat dus een dopamine tekort. Door een tekort aan dopamine gaan de hersenkernen die betrokken zijn bij de centrale bewegingen slechter gaan functioneren. De gevolgen hiervan zijn langzaam en weinig bewegen, trillen, voorovergebogen lopen en stijve spieren.


De oorzaak

De oorzaak (het is waarschijnlijk dat er verschillende oorzaken zijn) van de ziekte van Parkinson, van het afsterven van de hersencellen in de zwarte kernen, is nog niet precies bekend. Onder de microscoop zijn in sommige cellen van de zwarte kernen kleine ronde vormsels te zien - de insluitlichaampjes van Lewy (genoemd naar de ontdekker ervan). Daaraan kan achteraf (na het overlijden) met zekerheid worden vastgesteld of het inderdaad om de ziekte van Parkinson


Big image

Symptomen en verloop

De ziekte begint meestal aan één zijde en blijft aan die zijde altijd het ernstigst. De eerste verschijnselen zijn vaak subtiel: een van de armen zwaait niet mee bij het lopen, men gaat klein en kriebelig schrijven. De tremor, het beven, kan geheel afwezig zijn, wat de diagnose kan vertragen. Kenmerkend voor de parkinson-tremor is, dat hij vrij grof is, en ook in rust optreedt. Geleidelijk aan worden bewegen en alledaagse bezigheden steeds moeilijker. De snelheid waarmee de ziekte voortschrijdt verschilt van patiënt tot patiënt.


Parkinson verschijselen

Verschijnselen die bij de ziekte van Parkinson voorkomen zijn:


  • Gebogen houding met gebogen ledenmaten.
  • Een stramme stijve motoriek.
  • Schuifelende pasjes.
  • Start en stopproblemen bij het lopen.
  • Beven v/d hand of arm ( tremoren ) met geldtelbewegingen, afnemend bij gerichte bewegingen en afwezig in de slaap.
  • Masker gelaat door verminderde mimiek en knipperbewegingen van de ogen.
  • Klein onleesbaar handschrift.
  • Monotone, stotende spraak.
  • Door de gebogen houding en ledematen kunnen gemakkelijk buigcontracturen onstaan.
Naast de stoornissen in de spiertonus kunnen meer of minder symptomen van het autonome zenwstelsel naar de voorgrond treden.
  • Speekselvloed met kwijlen en slikstoornissen.
  • Zalfachtige vette huid door verhoogde talgproductie.
  • Toegenomen transpiratie

Big image
Hierboven zie je de houding die bij mensen met de ziekte van Parkinson vaak voorkomt.

Behandeling

De ziekte van Parkinson is niet te genezen en de behandeling is dan ook gericht op het verminderen en verlichten van de klachten. Meestal start de behandeling met medicijnen en daarnaast eventueel oefeningen om de lichaamscoördinatie zoveel mogelijk te stimuleren. Om een optimaal resultaat te bereiken met zo min mogelijk bijwerkingen wordt meestal een combinatie van medicijnen gegeven.