Lentenieuwsbrief

Massagepraktijk De Handen

Big image

Een nieuwe lente & een nieuw geluid

Beste lezer,

Welkom bij een nieuwe lente & een nieuw geluid. Geheel in de geest van de lente kan ik mijn massagepraktijk ook een fris geluid meegeven. Ik ben momenteel niet alleen bezig met het maken van een nieuwe website, maar ik ben sinds kort ook in het bezit van een diploma 'medisch westerse basiskennis' waardoor ik lid kan worden van een beroepsvereniging. Dit laatste betekent dat een aantal van mijn massages ook vergoed kunnen gaan worden door zorgverzekeraars. Mocht ik lid worden, dan zal dit vanaf het najaar het geval zijn. Tenslotte hoop ik dit jaar mijn studie acupunctuur af te ronden, zodat ik binnen de Chinese geneeskunde een nog breder repertoire aan behandelmethoden tot mijn beschikking zal hebben. Het belangrijkste dat ik de lezer wil meegeven is echter dat jij met deze lente ook ergens een nieuw, fris begin kan maken, of dit nu in de liefde, in het werk of in relaties is. Mocht je dit op momenten even vergeten zijn of even de inspiratie kwijt zijn, de ontluikende natuur in al zijn lentekleuren is er om je hieraan te herinneren. Go for it!

De onderwerpen in deze nieuwsbrief zijn:

  • Filmtip voor deze lente: de grote overzichtstentoonstelling 'Master of light - Robby Müller' in het Eye Film Institute in Amsterdam
  • Speciale combimassage bestaande uit Tuina & voetreflexmassage oftewel 'best of both worlds' als een speciale lente-aanbieding
  • Voedingstips voor de lente volgens de Traditionele Chinese Voedingsleer
  • Museumtip voor deze lente: 'Rhythm & Roots, van blues tot hiphop' in het Tropenmuseum in Amsterdam


Veel leesplezier!

Let op! Wil je deze nieuwsbrief niet meer ontvangen? 'Unsubscribe' onderaan de nieuwsbrief.

Filmtip: 'Master of Light - Robby Müller' in het Eye Film Institute in Amsterdam

In de bekende peepshow-scène uit de klassieker 'Paris Texas' van Wim Wenders (1984) vraagt Harry Dean Stanton op een gegeven moment aan Nastassja Kinski: "If you turn the light off in there, will you be able to see me?". Een dergelijke vraag zou in iedere andere film niet direct associaties oproepen, maar als je weet dat de cameraman van deze film Robby Müller was, dan ontkom je hier bijna niet aan. Want als iemand in staat was om het licht te manipuleren in donkere ruimtes dan was het deze virtuoze 'master of light' wel, zoals het Eye Film Institute hem terecht voor deze overzichtstentoonstelling heeft betiteld. Müller zelf heeft deze kwaliteit bijna poëtisch weten te verwoorden: "I was not frightened to shoot a complete film with one lamp. Or no light at all. As people dare to do it and take the consequences of it, they will find the light."

Vanwege deze kwaliteit is hij ook wel "The greatest Dutchman with light since Vermeer" genoemd of zoals filmregisseur Wim Wenders hem typeerde: "He’s a great painter, one of the Dutch Masters, a traveler from the great era of painting across the age of film and right into the digital kingdom. A pioneer." Dergelijke aanprijzingen lijken reden genoeg voor het Eye te zijn om een grote overzichtstentoonstelling rond het werk van deze Nederlandse cameraman te organiseren. Maar Eye beperkt zich dit keer niet tot het vertonen van een aantal van zijn films, zoals zij in 2013 hebben gedaan. Wat deze tentoonstelling bijzonder maakt is dat zij hiervoor uit het persoonlijke archief van Müller hebben mogen putten. Videotapes, foto's, brieven en notities van de regisseurs waar hij mee samenwerkte, originele scenario’s en setfoto’s zijn te zien. Alsof dit niet genoeg is nodigen zij ook nog eens een aantal regisseurs uit met wie hij samenwerkte, om de shots en scènes te selecteren die voor hen de essentie van Müllers kunstenaarschap uitmaken. Een meer passend en uitgebreid eerbetoon is waarschijnlijk niet mogelijk aan het einde van zijn carrière. Tenminste, dit laatste lijkt het geval te zijn, want sinds 2003 heeft Müller niet meer aan een lange, bekende speelfilm meegewerkt.

Maar hoe kan het dat hij, ondanks zijn status, die ook tot uitdrukking komt in de vele internationale prijzen die hij voor zijn oeuvre heeft ontvangen, ontbreekt in 'Light and Shadow - Greatest Cinematographers of the World'? Een niet onverdienstelijke, bekroonde Amerikaanse productie uit 2013 (zie YouTube), waarin 'de allergrootste cameramannen ter wereld' hun visie geven op hun vak. Een mogelijke verklaring is dat Müller - die naast 'Paris Texas' nog een aantal bekende Amerikaanse produkties op zijn conto heeft staan - in de ogen van het Amerikaanse filmestablishment altijd een buitenbeentje is geweest. Hij had niet alleen een voorkeur voor samenwerking met onafhankelijke regisseurs als Wim Wenders, Jim Jarmusch, Lars von Trier en Steve McQueen, om de bekendste te noemen. Maar hij heeft ook nooit deel willen uitmaken van het Hollywood-studiosysteem, hoewel hij evenals andere, bekende Nederlandse collega's als Jan de Bont en Theo van de Sande ook die mogelijkheid heeft gehad. Rebels en eigenzinnig als Müller was.

Hij was een cameraman die graag afweek van het conventionele, het voor de hand liggende, iemand die in plaats van met een storyboard in de hand liever instinctief, improvisorisch te werk ging en sowieso het creatieve, oplossende vermogen als leidraad had. Om die redenen had hij eveneens een groot creatief aandeel in zijn films. "The absence of colour can be a stronger factor than the presence of colour," is een uitspraak van Müller die hem ten voeten uit karakteriseert. Als je een aantal zwart-wit scènes uit de onderstaande promoclip van het Eye bekijkt, dan kun je hem geen ongelijk geven.
Hoe groot is tenslotte de kans dat een cameraman met een dergelijke visie en aanpak wordt opgenomen in een Amerikaans pantheon van de grootste cameramannen ooit? Als een soortgelijke classificatie op Robby Müller van toepassing zou zijn, dan is het die fraaie Franse term 'hors catégorie': 'boven iedere categorie verheven'.

De tentoonstelling wordt verwacht van 1 juni t/m 30 augustus in het Eye Film Institute in Amsterdam.
Oog in Oog met Robby Müller in EYE

Lente-aanbieding: een speciale combimassage met Tuina & voetreflexmassage

Last van voorjaarsvermoeidheid? Of ben je wel toe aan een diepgaande ontspanningsmassage om evenals de lente een frisse start te maken? Of ben je gewoonweg benieuwd hoe een dergelijke combimassage voelt? Welkom!

Voor deze lente heb ik een speciale combimassage samengesteld bestaande uit Tuina (Chinese lichaamsmassage) en voetreflexmassage oftewel het beste uit deze beide massagevormen. Hij is zowel bedoeld als kennismaking voor mensen die onbekend zijn met deze massagevormen als mensen die graag eens deze combinatie willen ervaren.
Het is een massage die voornamelijk is gericht op ontspanning, maar tevens in staat is om een boost te geven aan jouw lichaamsenergie. Met het oog op de overgang van de winter naar de lente kan een dergelijke boost zeker geen kwaad, omdat het lichaam sowieso even de tijd nodig heeft om zich hieraan te passen. In het bijzonder mensen die last hebben van voorjaarsvermoeidheid en/of stress (ca. 80% van de klachten zijn tegenwoordig stressgerelateerd), kan ik deze behandeling aanbevelen.

Praktische informatie
De massage duurt een uur. Je kunt een afspraak maken in mijn praktijk aan huis (nabij het Museumplein in Amsterdam). Dit kan zowel overdag, ’s avonds of in het weekend.
Let op! Als extra service aan de lezers van deze nieuwsbrief bied ik deze massage tot half april voor 40 Euro aan. Kom een keer langs!

Contact-informatie: voor meer informatie over de massage zelf of het maken van een afspraak neem contact met op.

Massagepraktijk De Handen - Wouter Groen

  • Tuina massage/therapie (Chinese lichaamsmassage)
  • Voetreflexmassage & therapie (Chinees & westers)
  • Stoelmassage (Chinees & westers)
  • The Hangab Experience

Voedingstips voor de lente

In de Traditionele Chinese Geneeskunde (TCG), in het bijzonder in de vijf-elementenleer, wordt de lente geassocieerd met het Hout-element. Een element dat ondermeer staat voor het oosten (als windrichting), wind (als klimaat), groen (als kleur), zuur (als smaak), de ogen (als zintuig) en woede (als emotie). De lever is het hoofdorgaan dat bij dit Hout-element hoort. Het is van belang om in de lente zoveel mogelijk te leven in balans met de Hout-energie oftewel de lever. Hoe kan je hier praktisch vorm aan geven d.m.v. voeding?

Hier een paar tips (en vanzelfsprekend alles met mate):

  • De zure smaak hoort bij de lever. Bij veel spanning kunnen appelstukjes met wat citroensap helpen te ontspannen. Ook grapefruit kan helpen.
  • De lever houdt van alle groene groenten: broccoli, paksoi, spinazie, waterkers etc. In dit geval geldt hoe meer hoe beter en bij voorkeur in gekookte vorm. Voor de enzymen kan men vervolgens verse kruiden zoals peterselie, basilicum en dille toevoegen. Ook van bittere bladsalades als rucola en witlof wordt de lever blij.
  • De lente is een goede tijd om onze lever te ontlasten: vermijd witte suiker en alle extreem zoete dingen, alle kunstmatige voedingsmiddelen, alcohol, een overmaat aan vlees (m.n. varkensvlees) en aan melkproducten. Leg de nadruk op groene groente, granen en peulvruchten met veel verse kruiden.
  • Om de lever een handje te helpen kan je tarwegrassap of gerstgrassap drinken. Let echter op indien je spijsvertering verzwakt is: in dit geval zijn de sapjes te afkoelend.
  • Bij neiging tot melancholie en depressieve stemming kan men een eetlepel azijn (appel- of rijstazijn) en een theelepel honing in water oplossen en drinken. Azijn ontspant de lever.
  • Wees matig met alcohol, koffie, chocolade, snoep en vermijd goedkope oliën en vetten zoals halvarine, bak- en braadvet.

Tenslotte nog een algemene onderhoudstip, 's middags tussen 13.00 en 15.00 heeft de lever energetisch gezien haar zwakste tijd. Om lever-bloed op te bouwen is het goed om dan een kort dutje of powernap te doen of in ieder geval een paar minuten plat te liggen.

Wil je meer weten over de Traditionele Chinese Voedingsleer? Dan verwijs ik graag hieronder naar de website van de natuurgeneeskundige- & voedingstherapeute Jutta Koehler, waar dit lente-advies ook van afkomstig is. Hier is een gratis e-book te downloaden, getiteld 'Weg vermoeidheid met de vijf elementen voeding'.

Museumtip: Rhythm & Roots, van Blues tot Hiphop

Friday, May 13th, 9pm to Sunday, Oct. 30th, 11pm

2 Linnaeusstraat

Amsterdam, NH

Het Tropenmuseum blijft een van de meest aantrekkelijke musea van Amsterdam. Neem alleen al het gebouw, een bezienswaardigheid op zichzelf, leunend tegen het Oosterpark aan. Stap je hier naar binnen, dan begeef je je in een andere wereld. Zelfs als de losse tentoonstellingen tegenvallen is er altijd nog de permanente collectie, een verzameling exotica waardoor je je even kan wanen in een ander, bij voorkeur tropisch land, en, als de behoefte daar is, zelfs even op vakantie.
In navolging van de eerdere, geslaagde tentoonstelling 'The Sixties' staat nu 'Rhythm & Roots' binnenkort op de agenda, een tentoonstelling die overkomt van het Afrikamuseum, waar zij eerder vier maanden in roulatie is geweest. Zij wordt geafficheerd als 'een muzikale reis' en als de vooraankondiging klopt dan wordt het opnieuw een zeer attractieve en diverse tentoonstelling. Behalve dat je inzicht kan krijgen in de Afrikaanse roots van muzikale genres als blues, rap of afrobeat, biedt de tentoonstelling eveneens muziekfragmenten, persoonlijke verhalen van Nederlandse artiesten over hun grote voorbeelden, vele instrumenten en iconische objecten om dit verhaal te illustreren. De publiekstrekkers zijn ongetwijfeld de gitaren van Chuck Berry en Jimi Hendrix, het leren motorjack van Elvis en de cape van James Brown. Ook zal er een speciaal ingerichte concertzaal zijn om je een gevoel te geven van de verschillende historische optredens.
Misschien is dit wel de grootste verdienste van het Tropenmuseum, dat het zich al langer inzet voor tentoonstellingen die een bijzonder attraktieve luchtigheid & diversiteit hebben waardoor een bezoek een belevenis wordt en is ontdaan van iedere muffe, plichtmatige museumsfeer. Een gegeven dat in andere Amsterdamse musea tot niet eens zo lang geleden vaak ontbrak. Maar gezien bijv. de nieuwe vrijdagavonden in het Van Gogh museum of de 'Friday Nights' in het Stedelijk museum lijkt er in betrekkelijk korte tijd een frisse wind door het Amsterdamse museumland te zijn gegaan. Een recent bezoek aan de huidige Van Gogh-tentoonstelling 'Lichte Zeden. Prostitutie in de Franse kunst' op een vrijdagavond had nog het meeste weg van een hele levendige, oosterse bazaar. Bezoekers die voor een camera worden geïnterviewd over hun vooroordelen, aannames en taboes rondom het thema 'Lichte zeden', de mogelijkheid krijgen om in bijpassend, historisch kostuum als courtisane op de foto te gaan of 'Hotel Lust & Lost' kunnen bezoeken in een verzameling 'peeskamertjes' waar je kennis kan maken met verschillende uitdagende facetten van de 'Lichte Zeden', om slechts een paar voorbeelden te noemen.
Het lijkt erop dat deze musea zijn gaan inzien dat vasthouden aan het oude museumconcept niet meer van deze tijd is, geheel in lijn met hun recente verbouwingen. Interactiviteit (tussen museum en bezoeker), kruisbestuiving (van verschillende kunstdisciplines) & interdisciplinaire samenwerking (projectmatig en ook buiten de kunstwereld) lijken nu de sleutelwoorden te zijn. Ongetwijfeld heeft het Tropenmuseum hier eveneens z'n steentje aan bijgedragen.

Benieuwd geworden naar deze tentoonstelling? Bekijk dan alvast de onderstaande clip!
Tentoonstelling Rhythm and Roots in het Afrika museum in Berg en Dal