Lopen voor je leven

Het boek wordt duidelijker door de flashbacks, spannend!

Auteur

Els Beerten

Ze is op 27 maart 1959 geboren in Hasselt.

Els heeft veel prijzen voor haar werk ontvangen.

Ze is lerares Nederlands en Engels aan een middelbare school.

Vriendschap, verwerken van trauma's en sport

Toen ze klein was had ze twee vriendinnetjes waar ze elke dag mee speelde in het bos. Ze hadden samen een boomhut waar ze veel avonturen beleefden en spelletjes bedachten.

Op een dag liep het helemaal fout en door een harde val stierf één van de meisjes. Noor kon haar niet opvangen want ze was te zwaar. Het ongeluk was dus vooral de schuld van Noor... Ze heeft het meisje zien sterven en ze had moeite om dat allemaal te verwerken. Ook werd ze eens aangevallen door een zwerfhond tijdens een training en liep een tweede trauma op.

Het thema is natuurlijk ook sport, want Noor is een hardloopster.

Tijd

Het hele verhaal wordt achronologisch vertelt.

Wanneer Noor de marathon loopt heeft ze heel veel flashbacks. Zo wordt haar hele leven en haar bedoelingen meteen veel duidelijker.

Het verhaal is geschreven in het ik-perstectief.

Wanneer ze de marathon loopt, wordt het verhaal geschreven in de belevende ik, en wanneer ze flashbacks heeft, wordt het verhaal verteld in de vertellende ik.

De verteltijd is langer dan de vertelde tijd door de vele flashbacks.

De lezer krijgt pas op het einde de meest pijnlijke herinnering van Noor te kennen. Dan wordt alles duidelijk. Het blijft tot het einde spannend! Het is een mooi en aangrijpend verhaal.

Belangrijke personages

Het zijn allemaal dynamische personages.

Ruimte

Het verhaal speelt zich af in België dicht bij een bos en een voetbalveld, maar dat is niet zo belangrijk voor het verhaal.

Noor komt uit een modaal gezin. Ze heeft een jongere broer.

Er wordt vaak gezegd dat ze vleugels krijgt, wat natuurlijk symbolisch is. Ze voelt zich gewoon goed in haar vel wanneer ze hardloopt. Het benadrukt ook hoe snel Noor kan lopen.

Belangrijke citaten

Een marathon: "Uitgesloten, veel te riskant, veel te jong, je lichaam kan zoiets nog niet aan, je ben net 18, je bent gek, je bent een vrouw en die kunnen dat niet."


Wind vanbinnen, wind vanbuiten, geen gedachten meer, geen grenzen die me tegenhouden, en dan... krijg ik vleugels.


"Denk aan je adem, hou hem laag."


Kon ik de klok maar terugdraaien, kon ik maar alles wat misgelopen was, wegwissen.


The greatest pleasure in life is doing what people say you cannot do. (marathon)