Nieuwsbrief Patty Harpenau

Hoe zo Hippy Shit?

Hippy Shit

Je hebt soms van die verhalen die zo onverdroten grappig en ontroerend je hart kunnen raken. Ik neem je even mee naar de eerste workshop van De Life School.

Ze komt binnen, kijkt om zich heen en schuift op de bank. Ze is wat stil en onwennig maar met haar scherpe blik kijkt ze mij uitdagend aan:' Zo, la Harpenau , daar ben je dan, laat maar eens zien wat je kan.' Ik voel haar weerstand en verberg een lach.

De groep gaat aan de slag: een korte meditatie om even de drukte van de week achter te laten, oefeningen om het hart te openen en dan lanceer ik een vraag. Een vraag die toch één van de belangrijkste is: Wie, wat en waarom ben je in dit leven?

Ze zucht.. en ik hoor haar denken: ' als ik dat zou weten zou het allemaal zo simpel zijn.'

Tegen de middag is het ijs gebroken en komen de verhalen over vergeten tranen, verloren liefdes, nieuwe levens, gemiste kansen en onzekere toekomsten. De groep sluit vriendschap met elkaar, er wordt gedeeld, gelachen en hier en daar liefdevol gesnotterd.

Ze staat met haar tas in de gang- op weg naar huis- ik lees haar ogen die nu zo anders staan. Dan mompelt ze zo iets als ' Hippy Shit'.

Oeps, denk ik ,versta ik dit wel goed? Ze knikt:' Ja, Hippy Shit' en ze lacht verlegen.

In de ochtend vroeg haar zoon:' He mam, wat ga je doen vandaag?' En zij antwoordde:' Ik ga naar een workshop van De Life School bij Patty Harpenau.'

' Oh... mam, veel plezier bij je Hippy Shit, als je er maar blij van wordt.'

De groep is weg. Ik ruim de glazen op, blaas de kaarsen uit en onder alle stoelen en banken raap ik verfrommelde tissues op. De film van de dag speelt terug in mijn hoofd. Dat doe ik altijd want ik wil zeker weten dat iedereen blij en goed is weggegaan en dat ik niets heb gemist. Soms bel ik dan nog even na om het zeker te weten.

' Zo,' zegt hij terwijl hij een glas wijn voor mij inschenkt. ' Hoe was je dag, schat?'

Opeens voel ik de vermoeidheid en moet ik de verhalen van iedereen nog even uitblazen.

Ik pak het glas wijn aan, even geen zin om iets te zeggen, en mompel iets.

' Hippy Shit? hoor ik dat goed?' zegt hij.

Ik knik. Hij fluit onderweg naar de keuken en dan hoor ik hem zingen:' Mijn liefje doet aan Happy Shit, Happy, Happy, Happy Shit.'

Neeeee, zeg ik. Het is Hippy Shit!

' Sorry, schat daar ben je te oud voor.'

Ik geef het op. Want of het nu Happy of Hippy Shit is kan mij niet boeien. Linksom, of rechtsom, noem het zoals je wilt maar een leven zonder doel, zonder echt te weten waarom je leeft is als een hart dat nooit de zoete adem van liefde heeft gekend.

Voor wie even een Knuffelmuts nodig heeft

Het begon met één muts, gewoon een gehaakt cadeautje voor een client die even een knuffelmuts kon gebruiken op haar tijdelijk kale bolletje. Zij fluisterde het door aan haar praatgroep in het AMC en voordat ik het wist had ik 20 bestellingen. Oeps... dacht ik, zal ik maar hulp vragen aan breiende- en hakende Facebook vrienden? Zo kwam de stroom op gang met bestellingen van ouders, partners, oma's en opa's voor een zachte muts voor hun geliefden. Een week later belde een lachende postbode aan en overhandigde mij bobbelende enveloppen. Lees meer...