Non-Hodgkin

Lymfklierkanker

Wat is Non-Hodgkin?

Non-Hodgkin is een zeldzame vorm van lymfklierkanker. Rond de 19de eeuw beschreef de arts Thomas Hodgkin. Later werden er veel meer varianten ontdekt van de ziekte en wordt tegenwoordig Non-hodgkin genoemd, afgekort NHL. Non-Hodgkin kan vrijwel overal in het lichaam voorkomen. Meestal in de lymfklieren maar ook wel in het ruggemerg. De ziekte kan ontstaan in 2 verschillende cellen, namelijk: T-cellen en B-cellen. Deze cellen zorgen voor afweer in je lichaam.

Er zijn veel verschillende types Non-hodgkin. Het meest voorkomende type is 'diffuus grootcellig B-lymfoom'.



What Is Non-Hodgkin's Lymphoma ?

Symptomen

Symptomen zijn zijn elke patiënt anders omdat er verschillende types zijn en de tumoren ook op alle plaatsen van het lichaam kunnen ontstaan. Veel mensen merken een zelling in de half, oksel, lies of onder het sleutelbeen. De meeste zwellingen groeien pijnloos en worden langzaam groter. Bij agressieve vormen worden de zwelling wel snel groter. Klachten verschillen omdat de ziekte op verschillende plaatsen op/in het lichaam voor kunnen komen. Als de tumor in het mediastinum (in de borstholte) zit, kunnen er klachten ontstaan zoals benauwdheid, opzwelling van het gezicht door vocht of hoesten. Bij buikpijn is de lokalisatie in de maag, buik of milt, bij huisafwijkingen zit het op de huid en bij verwardheid zit het in de hersenen. Bij algemene symptomen kan er sprake zijn van vermoeidheid, onbegrepen ernstig gewichtsverlies, nachtzweten of onbegrepen koorts.


Onderzoeken en behandelingen

Door de ziekte duidelijk in beeld te krijgen, moeten er een aantal onderzoeken gedaan worden. Dit kan betekenen dat er een CT-scan moet worden gemaakt en/of een PET-scan. Deze laatste scan laat activiteit in het lichaam zien. Bij een kwaadaardige tumor is er veel activiteit in de cellen en is dan ook duidelijk weer te geven door middel van deze scan. Wat voor type lymfoom het is, wordt onderzocht door het nemen van een biopt. Hierbij wordt er een klein stukje weefsel van de tumor afgenomen waarna deze onderzocht kan worden. Ruggenmergpunctie wordt ook gedaan om er achter te komen of de ziekte ook in het ruggenmerg zit. Na alle onderzoeken, kan worden vastgesteld welk behandeling noodzakelijk is.

De meeste patiënten krijgen chemokuren en/of bestraling. Chemokuren worden toegediend door middel van infuus maar wordt ook wel in tabletvorm gegeven. De hoeveelheid, duur en soort behandeling is afhankelijk van een aantal factoren. Het hangt af van het type lymfoom, het stadium, primaire lokalisatie (de plaats van de tumor), risicoprofiel (leeftijd en conditie van de patiënt) en eventuele andere ziektes.

Bij de B-cel lymfomen wordt vaak naast chemokuren, ook nog een ander medicijn gegeven. Dit medicijn, Rituximab, is een antistof. Dit zorgt ervoor dat de cellen beter kunnen worden afgebroken. Deze toevoeging heeft de overlevingskansen van patiënten met deze type tumoren, aanzienlijk verhoogd.

Bij een recidive, zijn ook de behandelingen anders. Over het algemeen krijgen mensen naast een hogere dosis chemotherapie, ook stamceltransplantatie. Stamceltransplantatie wordt gedaan omdat de chemokuren de slechte maar ook veel goede cellen vernietigd. Door stamcellen te transplanteren, worden er weer verschillende types bloedcellen geproduceerd en wordt het beenmerg hersteld. Dit kan gedaan worden door eigen stamcellen.