12 , te oud om te leren voetballen!

12 jaar en te oud om te leren voetballen!

Juni 2014, met de duivelsgekte door de hoge verwachtingen van het elftal begint eindelijk het WK Voetbal met de wedstrijd tegen Algerije. Onze zetel wordt bij elke wedstrijd omgedoopt tot een huiselijke voetbaltribune. We hangen vlaggen over de zetel, smeren tricolore strepen op ons gelaat en de kindjes zitten verkleed als duiveltjes. Ook wij als ouders hebben ons toen laten meeslepen met de voetbalgekte. Geen wonder dat mijn zoon hierdoor werd getriggerd! Supporteren, nagelbijtend en roepend voor ‘zijn’ team, alsof hij nooit anders deed. De voetbalkoorts was blijkbaar overgeslagen. Plotsklap was mijn zoon van 10 een grote fan van voetbal en fan-schap doet bizarre dingen met kinderen.


Al zijn spaarcenten gaan sindsdien naar voetbal T-shirts, de duurste voetballen, wedstrijdbezoeken, hij volgt de media op de voet en heel wat spelers en trainers kent hij bij naam.

‘Tof!’ zou je zo denken. Inderdaad! Alleen breekt mijn moederhart elke avond. Nu, twee jaar na de wereldbeker, zie ik hem nog steeds dagelijks in zijn eentje een balletje schoppen in de tuin. Iets waarvan ik dacht dat waait wel over. En neen, hij wil niet de nieuwe Kompany of Hazard worden. Hij wil gewoon leren voetballen.


Als 12 jarige is er geen enkele club waar hij terecht kan om een balletje te leren slaan of een matchke te spelen in clubverband. Dit hoeft geen provinciale of nationale ploeg te zijn. Zelfs een caféploeg lukt al niet. Ik hoor steeds dat hij te oud is om met voetbal te starten, dat je op die leeftijd niet meer binnengeraakt in een club, dat ze hem gaan uitlachen want hij heeft nooit leren voetballen of dat hij een hele match op de bank zal moeten zitten, dat hij zich verstoten zal voelen en twijfelen aan zijn mogelijkheden doordat de anderen een stuk beter zijn …


Hij is maar beginnen voetballen op zijn 10 jaar, helemaal in zijn eentje, zonder ooit echt gesport te hebben. Hij heeft niet de technische capaciteiten, hij heeft ze ook nooit geleerd, enkel een enorm doorzettingsvermogen om trucjes, gezien op tv, te blijven proberen. En mijn moederhart breekt wanneer hij door weer en wind in zijn eentje staat te voetballen. Moest ik nu eens een clubje vinden waarin hij wekelijks zou kunnen gaan trainen.


Als mama vind ik het belangrijk dat hij sport en dan vooral een sport kan doen die hij het liefste doet. Toch is dit iets wat ik hem niet kan geven, grotendeels ook door het prestatiegerichte niveau van vele clubs, vandaag de dag. De beweegredenen omdat de spelertjes graag voetballen lijkt vaak ver te zoeken. Het is hem ook helemaal niet te doen om matchkes te gaan spelen. In de eerste plaats wil hij gewoon leren voetballen. Recreatief voetbal om plezier te maken en te leren voetballen blijkt jammer genoeg niet te bestaan voor 12-jarigen met late roeping.


Joëlle Robberecht, mama van Milan

Big image