Istorija interneta

Širenje globalne mreže

Početci razvoja interneta

Počinje razvojem prvih računara i prvim vizijama o umrežavanju. U svom poznatom članku u časopisu Atlantic Monthly, Venivar Buš je istakao da nedostaci u razmjeni novih teorija i otkrića usporavaju naučni napredak. Kao odgovor na taj problem, on je zamislio jedan sistem za brzu razmjenu i organizovanje naučnih informacija, na raspolaganju svima kome su potrebne i nazvao ga memex. Memex je trebalo da bude jedan transparentan sistem gdje su uskladištene knjige, slike, časopisi, novine, rukopisi i naučni eseji i bilješke, tako da svako ko ima računar i znanja o njegovom sistemu indeksiranja može da im pristupi. Buš je zamišljao da će se naučnici iz cijelog svijeta povezivati i pristupati tim informacijama dotada neviđenom brzinom, bazirajući se na sličnim principima asocijacije na kojima počiva organizacija ljudskog mozga. Takođe je zamišljao naučnike i profesionalce majninga podataka kako snimaju svoje „putovanje“ kroz njih, tako da svako ko je za njih zainteresovan može da ih slijedi. Skoro pola vijeka nakon pojave tog članka, Bušova vizija je realizovana u obliku veba i srodnih tehnologija interneta.

Jedinstvena vizija

Internet je stvorila grupa vizionara i stotine drugih pojedinaca čiji su inženjerski doprinosi pomogli njegov razvoj. Krajnji proizvod je jedna tehnološka i intelektualna infrastruktura doba informacija, koja podržava najveći dio ekonomije 21. vijeka. Vođen jedinstvenom vizijom komunikacija u svijetu računara i željom da se riješi niz složenih inženjerskih problema, internet je proizovod inženjerske i naučne saradnje. Principi koji su vodili njegovo stvaranje, predstavljaju najfiniju realizaciju naučnog ideala saradnje koji se mogu sažeti skupom osnovnih principa: komunikacioni sistem treba da bude rezultat saradnje zainteresovanih strana, da bude otvoren za nove ideje, i da bude nadogradiv. Vizija o internetu se postepeno realizovala, u serijama uspjeha i neuspjeha, novih ideja i implementacije istih sa inženjerima koji su u mnogim situacijama pomijerali mogućnosti i granice trenutne tehnologije. Ona je takođe rezultat intelektualnih i političkih argumenata i kompromisa, finansirana iz budžeta vojne industrije, ali realizovana u akademskom svijetu.

U 19. vijeku industrijska revolucija je donijela sobom razvoj novih tehnologija koje su omogućile da proizvodi i ideje prelaze velike razdaljine u kratkom vremenu, olakšavajući tako istraživanje naučnih i tehnoloških granica.[1] Naučna istraživanja devetnaestog vijeka, postavila su temelje za tehnološke prethodnike modernih računara i umrežavanja čija će se upotreba popularisati u prvoj polovini 20. vijeka, počev od telefona pa do kolosalnih računara ENIAC. Ove rane tehnologije dvadesetog vijeka su na sličan način posvećene prema dva cilja: želja da se olakša komunikacija na udaljenim mjestima i želja da se obezbjede resursi koji pomažu ljudima da efikasno obrađuju informacije. Međutim, tek će napeta atmosfera koja je karakterisala Hladni rat dati početni impuls da se ova dva cilja spoje u jedan.