Über dem großen und sauberen Wasser


Nad wodą wielką i czystą


Nad wodą wielką i czystą
Stały rzędami opoki,
I woda tonią przejrzystą
Odbiła twarze ich czarne;
Nad wodą wielką i czystą
Przebiegły czarne obłoki,
I woda tonią przejrzystą
Odbiła kształty ich marne;
Nad wodą wielką i czystą
Błysnęło wzdłuż i grom ryknął,
I woda tonią przejrzystą
Odbiła światło, głos zniknął.
A woda, jak dawniej czysta,
Stoi wielka i przejrzysta.




Über dem großen und sauberen Wasser

Über dem großen und sauberen Wasser,
Die Felsen stand in der Reihe,
Und die Tiefe des klaren Wassers
Reflektierte ihre schwarzen Gesichte,
Über dem großen und sauberen Wasser,
Verliefen die schwarzen Wolken,
Und die Tiefe mit dem klaren Wasser,
Reflektierte ihre gnaden Gestalten,
bei dem großen und sauberen Wasser
Blitze es entlang und der Donner brüllte,
Und die Tiefe mit klaren Wasser
Reflektierte das Licht, die Stimme verschwundete,
Und das Wasser, wie früher ist sauber,
Es steht groß und sauber.