Toekomstdromen

.

Ik zou in de toekomst echt mijn best gaan doen om mijn dromen waar te maken en gelukkig te zijn. Ik wil graag psycholoog worden (en studeren in het buitenland) en daar ga ik heel hard mijn best voor doen. Maar ik ga ook mijn best doen om de situatie thuis wat beter te maken. Voor heel veel dingen zou ik mijn leven willen geven. Maar de belangrijkste zijn wel denk ik dat mijn moeder een goede band met haar eigen ouders krijgt en dat mijn vader met zijn vader een goede band krijgt. Die dingen zijn heel belangrijk voor me omdat ik weet dat het mijn ouders ook heel veel doet en mij ook. Als mijn familie ongelukkig is voel ik me ook niet heel top, als het goed met ze gaat voel ik me ook goed. Familie is dus heel belangrijk. Ik vind vriendschap ook heel belangrijk in het leven. Door vriendschappen met mensen/dieren leer je veel en doe je veel ervaringen op. Vriendschap is niet belangrijker dan familie maar ik vind het wel een van de belangrijkste dingen in het leven. Vriendschappen zijn niet altijd makkelijk maar ik zou heel veel moeite doen voor vriendschappen. Het is fijn als je op iemand (of een dier) terug kan vallen als je het moeilijk hebt, of dat iemand je kan opvrolijken. Dat doet familie vaak ook maar toch wil je soms liever even bij vrienden zijn of bij dieren. Vaak laat ik als iets tegen zit het vaak eerst even rusten voor dat ik het probeer op te lossen. Maar ik vraag wel tips aan vrienden of familie. Mijn vader is voor mij een groot voorbeeld. Ik en mijn vader hebben het zelfde karakter en vertonen het zelfde gedrag in bepaalde situaties. Door dat ik dan bij mijn vader zie dat iets juist goed of fout gaat op een bepaalde manier leer ik daar ook weer veel van. Dingen gaan mij ook makkelijker af vaak door dat ik het al bij een ander zie gebeuren. Het handelen in moeilijke situaties gaat mij makkelijk af over het al gemeen maar later raak ik dan wel weer met mezelf in de knoop. Doordat mijn vader en ik dus erg op elkaar lijken we elkaar vaak ook wel goed. En ik hou heel veel van mijn vader, hij is echt de geweldigste man die ik ken. Daarom is hij ook mijn grote voorbeeld. Ik leer veel van mijn vader. Dat ik op mijn gevoel moet afgaan bijvoorbeeld. Ik ga bijna altijd op mijn gevoel af en het is eigenlijk nog nooit echt mis gegaan. Voor alles is een eerste keer maar die is nu nog niet geweest. Ik vind het belangrijk om af te gaan wat het eerste in je opkomt zonder erover na te denken. Want het eerste dat in je opkomt is vaak wel wat je het liefst wil, anders zou je er niet meteen aan denken. Maar mijn gevoel is niet altijd goed want ik zou voor sommige dingen meer tijd kunnen nemen beter ook al zegt mijn gevoel van niet. Voor school en familie bijvoorbeeld. Ik ben constant aan het werk, sporten, m’n paard trainen of met vrienden afspreken dus ik zou wel iets meer tijd kunnen nemen voor familie en iets meer aandacht kunnen besteden aan school. Vooral dat aandacht besteden aan school zou erg handig zijn. Maar familie vind ik wel weer belangrijker dan school. Als het moeilijk is heb je altijd familie nog en dan boeit school je op dat moment even wat minder. Als ik door een moeilijk tijd ga (zoals afgelopen tijd) ben ik graag met familie en vrienden. Maar af en toe wil ik dan ook tijd om na te denken zonder de meningen van anderen of juist over de meningen van anderen. Ik kan niet heel goed nadenken als ik de hele tijd de meningen van anderen hoor. Ik vind het dan moeilijk om mij op mijn gemak te voelen en mezelf te zijn. Maar achteraf helpen die meningen mij wel weer. Ik vind dat op je gemak voelen en vrijheid ook een soort van met elkaar te maken hebben. Hier in Nederland mag iedereen zichzelf zijn en krijgen ze de kans om zich op hun gemak te voelen en vrij te zijn in hun doen en later. Dat vind ik persoonlijk ook heel belangrijk. Vrijheid is niet zo van, oh je zit niet opgesloten in een hokje dus je bent vrij. Vrijheid is het totaal plaatje. En daar speelt je eigen mening hebben bij mij ook een grote rol in. Aangezien ik vaak ook mijn mond open trek over dingen. Maar iedereen heeft goeie en foute eigenschappen en iedereen hoort die te tolereren en te accepteren. Vooral mensen hun goeie eigenschappen horen getolereerd te worden. Mensen horen juist hun goeie eigenschappen te gebruiken en dat moeten ze dan ook durven. Ik denk dat mijn goeie eigenschappen die ik nu heb die ik dit jaar echt moet gebruiken zijn dat ik spontaan ben en energiek. Ook dat ik vaak vrolijk ben en veel zelfvertrouwen heb. Vooral zelfvertrouwen moet ik nu echt gaan gebruiken aangezien die aardig beschadigd is nu. Dus ik vind zelf echt dat ik dat moet terug vinden zodat ik dit jaar energiek ben en veel zelfvertrouwen heb waardoor vrolijk en spontaan zijn ook weer makkelijker is. En ik heb zelf het gevoel dat die vier eigenschappen erg met elkaar te maken hebben dus ik vind het heel belangrijk dat ik die dit jaar gebruik. Want als je weinig zelfvertrouwen heb ben je vaak al minder vrolijk. Als je minder vrolijk ben dan heb je vaak ook minder energie en als je minder energie heb ben je minder spontaan. Ik hoop dat ik volgend jaar mijn zelfvertrouwen weer heb teruggevonden. En dat ik dan meer discipline hebt zodat ik mezelf er makkelijker kan toe zetten om te leren. Ik leer nu op de manier van horen, doen en dan leren. Maar daar wil ik wel een beetje verandering in brengen want ik wil niet na de dood herinnert worden als een lapzwans. En ik wil niet later tegen mijn kleinkinderen vertellen hoe erg ik mijn toekomt heb verpest door niet te leren. Ook al is het dan een goed voorbeeld van wat zij niet moeten doen maar alsnog. Ik zou liever tegen mijn kleinkinderen vertellen dat ik mijn doel heb bereikt door eerst maar iets aan mezelf te veranderen. En ik wil ze vertellen dat ieder mens idealen heeft. Sommige zijn realistisch en sommige niet. Dat maakt niet uit, als ze maar blijven dromen. De meeste van mijn idealen ben ik van plan ook waar te maken. Het zijn vooral idealen over de toekomst. Op mijn 25e ben ik van plan klaar te zijn met mijn opleiding zodat ik dan psycholoog ben en mensen met problemen te helpen. Als je over 25 jaar kijkt zou ik dat dan denk ik nog steeds graag doen. Ik zou we iets willen bijdrage aan vrede maar ik zou niet weten wat helpt. Ik heb zelf niet echt het idee dat mensen een bijdrage kunnen leveren zodat er vrede komt. Ik denk dat het allemaal een beetje vanzelf moet gaan ook en dat de mensen die nu in oorlog zijn het zelf moeten gaan beseffen. Je kan proberen ze ermee te helpen maar dat kan ook averechts werken. Maar aan de andere kant komt niks doen ook weer zo slap over. Maar ik denk wel dat dat het beste is. Voor de rest probeer ik zelf gewoon ruzie te voorkomen of ruzie op te lossen om zelf onderling de vrede te bewaren.