Het levensverhaal van Oscar Schell

Na de aanslagen op de Twin Towers veranderde zijn hele leven

"Ik heb het niet altijd gemakkelijk gehad!"

Oscar Schell heeft bij de aanslagen in New York zijn vader verloren en voor het eerst vertelt hij het hele verhaal.

Hij vertelt: "Op 9/11/'01 ben ik mijn vader verloren bij de verschrikkelijke aanslagen op de Twin Towers. Op het moment van de aanvallen zat ik op school. We werden allemaal naar huis gestuurd en ze zeiden ons dat er iets ergs was gebeurd maar er werd ons niet verteld wat. Ik ben naar huis gelopen en aangezien mijn vriend gezegd had dat hij ging bellen ben ik direct naar de telefoon gelopen. Er stonden al 4 berichten op en tot mijn grote verbazing was het niet van mijn vriend maar van mijn vader. Hij had blijkbaar een bespreking in dat gebouw, maar hij zei dat alles goed zou komen. Een tijdje later werd er gebeld en ik herkende het nummer van mijn vader. Ik wou wel opnemen maar ik kon het gewoon niet. Ik hoorde dat hij iets in had gesproken op het antwoordapparaat: "Ben jij er?" Dat heeft hij wel 11 keer gezegd. Ik wist niet of hij het tegen mij had, want hij vroeg niet: "Is daar iemand?" dus hij moet wel iemand in gedachten gehad hebben. ik had besloten om mama niet nog meer te kwellen met deze berichten dus heb ik de telefoon veilig weggestoken en een nieuwe gekocht, precies dezelfde! Na de dood van mijn vader heb ik een vaas gevonden in zijn kast met daarin een enveloppe waarin een sleutel verborgen zat. Op de enveloppe stond: "Black" geschreven en ik wilde weten voor welk slot die sleutel bedoeld was dus ben ik begonnen met een zoektocht. Ik hoopte te kunnen verklaren hoe en waarom papa gestorven was want ik kon het nog altijd niet plaatsen. Gedurende de zoektocht heb ik me vaak alleen gevoeld. Ik voelde me in mineur en leefde in een isolement. Ik kwam te weten dat de sleutel niets met papa te maken had en daardoor had ik nog meer verdriet. Maar tijdens mijn zoektocht had ik ook veel mensen ontmoet. Ik heb bijvoorbeeld mijn opa ontmoet zonder dat ik het zelf wist. Mijn oma had mij verteld dat hij was weggegaan bij de geboorte van mijn vader en dat vond ik heel erg maar hij had heel veel spijt en dat zag ik. Nu zijn we 2 handen op 1 buik en ik heb aan mama alles verteld over de telefoon en mijn zoektocht. Ik probeerde het geluk terug te vinden in mijn leven en dat is mij ook gelukt. Ik denk nog veel aan papa, maar dan vooral aan al die leuke herinneringen die ik heb meegemaakt met hem!"