Napoleon Bonaparte

Ellen Bolk en Anina Horenga

De veldtocht tegen Rusland

Rond 1800 ontstond er onvrede over Napoleons macht als gevolg van de grote heerschappij in grote delen van Europa. Dat kwam door armoede en hongersnood onder de burgers. Daarom zei de Russische tsaar (Alexander 1) in 1810 het bondgenootschap met Frankrijk op.

Hier was Napoleon woedend over, en daarom trok hij in 1812 met een leger van 600.000 man richting Rusland. Napoleon zijn leger was in die tijd het grootste leger dat ooit op de been was geweest. Het heette Grande Armee. Via Polen bereikte hij in september 1812 Moskou. Moskou was geëvacueerd toen Napoleon daar aankwam. Het leger van Napoleon leed enorme verliezen, want Napoleon wist niet waar het Russische leger was. Napoleon wist niet wat hem te wachten stond en stelde daarom vrede voor, maar de Russen weigerden.

Gedurende het 5 weken durende verblijf in Moskou, was Napoleons leger flink gekrompen. Hij was 15 500 man kwijtgeraakt. Dat kwam voornamelijk door het gebrek aan voedsel. Dit en een dreigende Russische aanval zorgden ervoor dat Napoleon op 20 oktober vertrok uit de stad. De rancuneuze Napoleon gaf echter, voor het verlaten van de stad, nog opdracht om het Kremlin, de oude citadel die dateert van de stichting van de tsarenmonarchie der Romanovs, en alle nog intact zijnde openbare gebouwen te verwoesten. Dat gebeurde echter niet, want vele ontstekers lieten het afweten. Tijdens de terugtocht raakte alle bemanning erg verzwakt. Dat kwam door te weinig eten. Van Napoleons leger overleefden slechts 20 000 man de veldtocht.

De Slag bij Waterloo

Nadat Napoleon de macht weer had overgenomen ging hij een leger maken om gebieden weer te heroveren. Rusland, Oostenrijk, Pruisen en Engeland maakten zich klaar voor een nieuwe oorlog.
Napoleon wilde met zijn leger Engeland verslaan. De Fransen en de Engelsen troffen elkaar vlak bij Waterloo. Er werd meerdere keren door Napoleon aangevallen, maar de Engelsen hielden stand en toen de Pruisen zich bij de Engelsen aansloten verloor Napoleon op 18 juni 1815 om half twaalf de slag om Waterloo.
Doordat het leger van Napoleon nog dapper door bleef vechten kon Napoleon ontsnappen. Hij vluchtte naar de havenstad Rochefort en wilde daarvandaan naar Amerika. De haven werd door de Engelsen geblokkeerd, dus Napoleon kon niets anders doen dan zich overgeven.

Het verlichte denken van Napoleon

Napoleon was een man die verlicht dacht. Hij liet niet meer klakkeloos mensen van adellijke afkomst regeren, maar mensen met een goede opleiding en talent.

Dit zijn een aantal verbeteringen die Napoleon doorvoerde:

- Napoleon gaf opdracht tot het opstellen van de Code Napoleon. Door dit nieuwe wetboek werden de burgerlijke staat, de burgerlijke stand en met name het huwelijk onttrokken aan het kerkelijk recht.

- De maatschappelijke standen werden afgeschaft en hiermee tevens de speciale voorrechten en privileges van de geestelijkheid en de aristocratie. Dezen hadden voortaan dezelfde rechten en plichten als de burgerij.

- Carrièremogelijkheden voor iedereen in overheidsbestuur en leger (de hogere functies hierin waren voorheen bijna uitsluitend het terrein van de aristocratie) omdat vanaf Napoleon iemands capaciteiten belangrijker werden dan iemands afkomst

Napoleons jeugd

Napoleon is geboren op 15 augustus 1769 in Ajaccio (de hoofdstad van het Franse eiland Corsica). Zijn ouders waren allebei afkomstig uit de lagere adel. Daardoor was Napoleon zelf ook niet heel erg rijk.

Op 9 jarige leeftijd kreeg Napoleon een studiebeurs en daarmee ging hij studeren in Autun, op het Franse vaste land. Daar leerde hij Frans en deed hij volgde een opleiding op de militaire academie.

Op 16 jarige leeftijd werd Napoleon benoemd tot 2de luitenant in het Franse leger. Dat was 4 jaar voordat de Franse revolutie losbarstte.

Toen de Franse revolutie losbarstte, sloot Napoleon zich aan bij de revolutionaire Jacobijnen. Dat is een belangrijke fractie van de voorstanders van de omverwerping van het oude Franse regime.

Hij leidde op Corsica een regiment van vrijwillige revolutionaire troepen en werd in 1792 benoemd tot officier van het revolutionaire Franse leger.

De slag bij Marengo.

De slag van Marengo vond op 14 juni 1800 plaats op de Marengovlakte. Het monde uit in de Franse bezetting van Lombardije. Napoleon was voor deze slag. Napoleon, beschikte over 33.000 man (waaronder slechts 3.700 ruiters), hij dacht dat zijn tegenstander naar de omgeving van Genua wilde uitwijken, en liet op 13 juni Louis Desaix met 5.000 man naar Novi naderen. Op 14 juni stak het Oostenrijkse leger de Bormida over, viel Claude Victor-Perrin bij Marengo aan en joeg deze weg tot voorbij San Giuliano. Tegen 10 uur verscheen Napoleon met de divisie Jean-Charles Monnier en zag dat Jean Lannes eveneens in moeilijkheden verkeerde. Hij ondersteunde hem met enkele brigades en de consulaire garde.

De tweede verbanning van Napoleon.

Na de beslissende nederlaag bij Waterloo wordt Napoleon voor de tweede keer verbannen. Deze keer naar een eiland in de Atlantische Oceaan, zodat hij niet gemakkelijk weer kan ontsnappen. Deze verbanning begint op 15 oktober 1815. Ondanks meerdere plannen om hem te bevrijden, overlijdt Napoleon op 5 mei 1821 op Sint-Helena.

Nadat Parijs was ingenomen door de geallieerde troepen werd Napoleon in april 1814 opgepakt. Hij werd verbannen naar Elba, 20 kilometer voor de Toscaanse kust. Hij mocht zijn keizerstitel behouden en werd keizer van Elba. Op dit eiland voerde hij vele verbeteringen in en hij zette een klein leger op. In februari 1815 ontsnapte hij van Elba en ging terug naar Frankrijk.

Het leger wat Napoleon moest onderscheppen, sloot zich toch bij hem aan. Lodewijk VXIII vluchtte en Napoleon regeerde opnieuw over Frankrijk. Die periode staat bekend als De Honderd Dagen. Hij bouwde zijn leger op en besloot de geallieerden aan te vallen. Hij ging naar België om daar de Britse en Pruisische troepen te verslaan. Het Franse leger verloor op 18 juni 1815 de slag bij Waterloo.

Napoleon werd voor de tweede keer gevangen genomen. Deze keer werd hij weggestuurd naar Sint-Helena, dat ligt 1.870 kilometer ten westen van Afrika. Op het eiland schreef Napoleon zijn belevenissen. De omstandigheden op het eiland waren slecht en de geruchten gingen dat de Britse overheid de dood van Napoleon wilde versnellen. Ondertussen bedachten de aanhangers van Napoleon plannen om hem te laten ontsnappen. Zo kreeg hij de steun van Lord Cochrane, die was betrokken bij de vrijheidsstrijd in Brazilië en Chili. Hij wilde dat Napoleon een nieuw rijk op zou zetten in Zuid-Amerika. Een ander ontsnappingsplan kwam uit Texas. Hier leefden de weggestuurde soldaten van het Franse leger. Zij wilden Napoleon bevrijden en wilden met hem een rijk opbouwen in Amerika. Al deze plannen gingen niet door, want Napoleon ging plotseling dood.

Zijn gezondheid ging snel achteruit en op 5 mei 1821 overleed hij. De echte doodsoorzaak was maagkanker. Later verschenen er nog geruchten dat hij vergiftigd zou zijn. Deze geruchten zijn nooit bewezen.